Homocheerleaders bij het ochtendappel op school

2 januari 2007 - Is je haar te lang, dan knippen Thaise leraren een gat in je kapsel. Een Duitse leerlinge, Josephin Werner [16], [een jaar op uitwisseling in Thailand], verwondert zich nog steeds over de omgangsvormen op haar Thaise Highschool - ook na twee maanden nog. Vooral over het homo-cheerleaderteam en luie leraren.

"Naar school gaan is in Duitsland en Thailand niet bepaald hetzelfde, behalve dan dat je in beide gevallen om acht uur 's morgens begint. De schooldag begint er met een appel en het zingen van het volkslied ter ere van de koning en daarna een gebed. Daartoe draaien alle 2000 leerlingen zich naar het Boeddhabeeld, dat in mijn school en elke andere school in Thailand staat. De hele ceremonie duurt minstens een half uur - bij een temperatuur tussen 35 en 40 graden nogal vermoeiend.

Tijdens de les gaat het er minder gedisciplineerd aan toe, wat waarschijnlijk ook aan de klasomvang van gemiddeld 40 tot 60 leerlingen ligt. Soms komt maar net de helft opdagen, hoewel Thailand schoolplicht heeft. Wél aanwezige leerlingen spelen met hun mobieltje of lopen kletsend van de ene naar de andere schoolbank.

Eigenlijk duurt een les 50 minuten, maar je weet nooit wanneer een uur precies begint of eindigt. Sommige leraren geven maar vijf minuten les, andere komen helemaal niet opdagen omdat ze het te druk hebben of zijn veel te laat. Eén keer moesten we 40 minuten op een leraar wachten - en er zijn geen vervangers.

Maar wie leren wil, die kán leren en de meeste leerlingen van de topklassen willen later naar de universiteit in Bangkok. Als ze daarover praten, dan stralen ze. Wonen in de hoofdstad betekent voor velen vrijheid en zelfstandigheid en bovendien zijn er daar de beste hogescholen.

Net als in bijna elk nationaal instituut moet je in Thailand op school een verschrikkelijk lelijk uniform dragen. Ik heb een sportoutfit, die je de hele dag aan moet als je gymles hebt. Dat zit tenminste nog enigszins prettig. In tegenstelling tot het normale uniform met een bloes en een stijve rok. Vooral met het persen ervan heb ik elke ochtend problemen, want de juiste plooien willen me maar niet lukken.

Niet alleen kleding maar ook haardracht is verplicht. Voor meisjes tot kinlengte, voor jongens kort. Is het haar ook maar één centimeter langer, dan knipt de leraar een grote pluk aan de voorkant eruit en dan herken je de "övertreders" later aan het gat in hun kapsel. In het begin had ik flink de schrik als leraren met een schaar rondliepen, maar als buitenlandse mag ik mijn haarlengte gelukkig houden.

Ook bij mijn vakkenpakket maakte de directeur een uitzondering - dat mocht ik vrij bepalen. Ik heb les in Thaise dans, zwaarddansen, koken en Thaiboksen, waarbij ik erg moet uitkijken voor mijn neus. Ik leer ook Thai, wat elke dag weer behoorlijk veel zenuwen kost. Thai is een toontaal en woorden kunnen al naar gelang de uitspraak een compleet andere betekenis hebben. Zo betekent "maa" "komen", maar ook "paard" met een hoge a en "hond" met een lage a.

Eén ding vind ik heel bijzonder. In Thailand is homoseksualiteit geen taboe, maar serieus en gewone dagelijkse praktijk. In elke schoolklas zitten minstens twee homoleerlingen of transvestieten. De Loengnoktha school heeft zelfs een cheerleaderteam van alleen maar homoleerlingen. Het homovolleyteam speelt in korte broek en met vrolijk geschilderde gezichten. Soms geven ook de travo's kakelbonte dansshows. Iedereen juicht en klapt en niemand lacht ze uit."

[Bron: SPIEGEL ONLINE - Austauschlog
URL: http://www.spiegel.de/schulspiegel/ausland/0,1518,448568,00.html, vertaling/redactie FS]